Genialny wlamywacz Michael St. Pierre z milości do kobiety zrywa ze swoją profesją i zaczyna wieść życie porządnego obywatela, w dodatku przyjaźniącego się z policjantem, który pilnuje go na zwolnieniu warunkowym. Niestety, kobieta, którą kocha, zaczyna chorować na raka. Żeby zdobyć pieniądze na jej leczenie Michael decyduje się na ostatni skok. Dla pewnego ekscentrycznego miliardera kradnie klucze… Jak się potem okazuje, owym miliarderem byl sam szatan, a klucze byly do nieba. Michael zaczyna więc walkę o ich odzyskanie…

Książka prosta, niestety przewidywalna i niespecjalnie porywająca. Opisana jako thriller, z pewnością do zbyt przerażających nie należy. Niemniej czyta się ją calkiem przyjemnie. Idealna jako lektura do tramwaju tudzież po ciężkim dniu pracy.

Na ogól nie czytuję książek podróżniczych. Pierwszy raz z książką Palkiewicza spotkalam się już dawno temu. Przekartkowalam i zapomnialam o niej. Niedawno kupilam. Zaczęlam czytać i… do rzeczywistości wrócilam 4 godziny później, bo książka się skończyla. Byla NIESAMOWITA!! Już dawno żadna książka tak mnie nie wciągnęla.

Jacek Palkiewicz to jeden z najbardziej znanych polskich podróżników – odkrywców. Na Syberię wybral się w 1989 roku. Opis jego podróży zabiera czytelnika w zupelnie inny świat. Inni ludzie, inna kultura, inne zwyczaje… a przede wszystkim wszechobecne zimno. Jak sam pisze – dla nas, ludzi Zachodu różnica między – 30 stopni a -60 stopni jest nierejestrowalna, jedno i drugie to okropne zimno. Dla ludzi Wschodu – różnica jest, i to wielka. przy -30 życie toczy się zupelnie normalnie, szkoly i zaklady pracy zamykane są dopiero przy -50…

Fascynująca opowieść o zmaganiu z samym sobą i przyrodą. Coś innego niż zwykle, wciągającego, intrygującego… Pięknie wydana, dodatkowo zawiera liczne fotografie wykonane przez autora. Owszem, nie jest tania, ale świetnie sprawdzi się jako prezent dla kogoś bliskiego albo dla siebie samego :-) Polecam każdemu!!

Zacznę od tego wiekopomnego dziela ;-) W ostatni weekend przeczytalam je bylam i uważam, że to najslabsza część z wszystkich siedmiu. Dluga, rozwlekla, nudna…

Przez mniej więcej polowę trójka glownych bohaterów siedzi w namiocie i nie wie co ma ze sobą zrobić. Potem jest ogólna demolka, a potem wszystko kończy się happy endem. Mam wrażenie, że autorka sama się trochę pogubila. Dużo wątków kończących się niespodziewanie, pomieszanych, a tak naprawdę nieistotnych z pewnością nie ulatwia odbioru książki.

Niemniej przyznaję, miala też kilka fajnych kawalkow. Wątek milości Severusa i Lily byl calkiem fajnie skonstruowany. Z kolei śmierć wiernego Zgredka powodowala wzruszenie…

Podsumowując – może to ja już za stara do tej książki jestem? Ogólnie nie polecam wydawania na nią pieniędzy. Jeżeli ktoś chce ją przeczytać niech pożyczy od krewnych/znajomych, a gotówkę zainwestuje w coś lepszego :-)

Czytam od kiedy pamiętam. Moje najwcześniejsze wspomnienia związane są z czytaniem. Książki zawsze byly obok mnie. Nie wyobrażam sobie bez nich życia. I o nich będzie ten blog :-)

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!